در گلستانی، هنگام خزان                                   رهگذر بود یکی تازه جوان،

صورتش زیبا، قامت موزون                                 چهره اش غمزده از سوز درون

دیدگان دوخته بر جنگل و کوه،                           دلش افسرده ز فرط اندوه

با چمن سوز دل آغاز نمود                                  این چنین لب به سخن باز نمود:

گفت: آن دلبر بی مهر و وفا                               دوش می گفت به جمع رفقا:

(( در فلان جشن، به دامان چمن                        هر که خواهد که برقصد با من،

از برایم، شده گر از دل سنگ                           کند آماده گلی سرخ و قشنگ! ))

چه کنم من؟ که در این دشت و دمن                 گل سرخی نبود، وای به من!

در همانجا، به سر شاخه ی بید                              بلبلی حرف جوان را بشنید

دید بیچاره گرفتار غم است،                                سخت افسرده ز رنج و الم است

گفت باید دل او شاد کنم،                                    روحش از قید غم آزاد کنم.

رفت تا بادیه ها پیماید،                                        گل سرخی به کف آرد، شاید!

جستجو کرد فراوان و چه سود،                             که گل سرخ در آن فصل نبود،

هیچ گل در همه گلزار ندید                                   جز یکی گلبن گلبرگ سپید.

گفت ای مونس جان، یار قشنگ!                         گل سرخی ز تو خواهم خون رنگ

هر چه بایست، کنم تسلیمت                                  بهترین نغمه کنم تقدیمت

گفت: (( ای راحت دل، ای بلبل!                           آنچنانی که تو می خواهی گل،

قیمتش سخت گران خواهد بود                            راستش، قیمت جان خواهد بود ))

بلبلک کآمده بود آن همه راه،                              بود از محنت عاشق آگاه،

گفت: ((  برخیز که جان خواهم داد                        شرف عشق نشان خواهم داد.))

گفت گل: (( سینه به خارم بفشار                           تا خلد در دل پر خون تو خار

از دلت خون چو بر این برگ چکید                      گل سرخی شود این برگ سپید

سرخ مانند شقایق گردد                                       لاله گون چون دل عاشق گردد

تا سحر نیز در این شام دراز                                 نغمه ای ساز کن از آن آواز

شب هوا خوش، همه جا مهتاب است                   اینچنین آب و هوا نایاب است!))

بلبلک سینه ی خود کرد، سپر                              رفت سرمست در آغوش خطر

خار آن گل همه تیز و خون ریز،                           رفت اندر دل او خاری تیز

سینه را داد بر آن خار فشار                                  خون دل کرد بر آن شاخه نثار

برگ گل سرخ شد از خون دلش                          مهر بود؛ آری، در آب و گلش

شد سحر، بلبل بی برگ و نوا                               دگر از درد نمی کرد صدا،

جان به لب، سینه و دل چاک زده                         بال و پر بر خس و خاشاک زده

گل به کف، در گل و خون غلط زنان                      سوی مأوای جوان گشت روان

عاشق زار، در اندیشه  یار                                         بود تا صبح همانجا بیدار،

بلبل افتاد به پایش، جان داد                                گل بدان سوخته ی حیران داد

هر که می دید گمانش گل بود،                              پاره های جگر بلبل بود،

سوخت بسیار از دلش از غم او                               ساعتی داشت به جان ماتم او

بوسه اش داد و وداعی به نگاه                              کرد و برداشت گل، افتاد به راه

دلش آشفته بد از بیم و امید                               رفت تا بر در دلدار رسید،

بنمودش چو گل خوشبو را                                  دخترک کرد ور انداز او را

قد و بالای جوان را نگریست                                 گفت: (( افسوس، پزت عالی نیست!

گر چه دم می زنی از مهر و وفا                              جامه ات نیست ولی در خور ما!))

پشت پا بر دل آن غمزده زد                                 خنده بر عاشق ماتم زده زد،

طعنه ها بود به هر لبخندش،                                 کرد پرپر گل و دور افکندش!

وای از عاشقی و بخت سیاه                                   آه از دست پری رویان، آه!

یك پسر با یك نگاه از یك دختر خوشش میاد ...

 و عشق از طرف اون شروع میشه ...

 تا جایی كه زندگیش رو پای عشقش میذاره ...

اما دختر باور نمیكنه ...

 چون یك چیزهایی دیده و شندیده ...

 تا دختر میاد پسر رو باور كنه ، پسر دلسرد و خسته میشه ...

 میره با یكی دیگه ...

 بعد كه دختر تازه تونسته پسر رو باور كنه میره طرفش ...

اما پسر رو با یكی دیگه میبینه ...

اینجاست كه میگه: حدسم درست بود ...

اگر...

دیدی                                عشقی

نبود در تار و پودش           دیدی گفت عاشقه عاشق

  نبودش     

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه  ،  تموم خونه دیدار این خونه

فقط  خوابه ، تو كه رفتی هوای  خونه تب داره  ،  داره  از درو دیوارش غم

عشق تو می باره ، دارم می میرم از بس غصه خوردم ،  بیا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون كه فكر نمی كردی نمونده پیشت، دیدی رفت ودل ما رو سوزوندش

حیات خونه دل می گه درخت ها همه خاموشن، به جای كفتر و  گنجشك  كلاغای

سیاه پوشن ،  چراغ  خونه  خوابیده  توی دنیای خاموشی  ،   دیگه  ساعت رو

طاقچه شده كارش فراموشی  ،  شده كارش فراموشی  ،  دیگه  بارون  نمی

باره  اگر چه  ابر سیاه  ،  تو كه  نیستی  توی  این خونه ،   دیگه  آشفته

بازاریست  ،  تموم  گل ها  خشكیدن مثل خار بیابون ها ،  دیگه  از

رنگ  و رو رفته ، كوچه و خیابون ها ،،، من گفتم و یارم گفت

گفتیم و سفر كردیم،از دشت شقایق ها،با عشق گذركردیم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداری، عشقو

به فراموشی ،چند روزه تو می سپاری

گفتم كه تو می دونی،سرخاك

تو می میرم ، ولی

تا لحظه مردن

نمی گیرم

دل از

             تو      

.................,-~-. _.'--._.-~-,
................/ .- ,'.............-. \
................\ /`................\'/
................ /.....O.....O.....\
.................|........,'O`.......|
..................\.....(._|_.)...../
...................\................./.
...................-`.................,'-
.................,'...,'.....`-'.....`....`.
...............,'__,....¤¤¤¤....¤¤¤¤..
............./....../,¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤.
...........,'....../¤¤¤¤¤¤¤°I°¤¤¤¤¤¤
.........,'.......|¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
.........|.....,'|¤¤¤¤¤¤°LOVE°¤¤¤¤¤
.........,'_.-_¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
...................¤¤¤¤¤°YOU°¤¤¤¤¤
....................¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
......................¤¤¤°XOX°¤¤¤¤
........................¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤
.............................¤¤¤¤¤
...............................¤¤¤
.................................¤

عشق واسه ي دلاتون يه واژه ي غريبه

ميگيد که عشق دروغه اين حرفتون فريبه

اگه که عشق دروغه اين دل چرا بي تابه

اين چشاي خسته ام واسه چي شب بي خوابه

طپش اين دل من بي اون براي کيه

چرا وقتي نباشه اين دل من زخمي ه؟

چرا اين دلم بيتاب واسه وقت ديداره

به جز ياد عزيزش هيچ هنري نداره

چرا وقتي پيشمه غم تو دلم ندارم

ولي وقتي نباشه اشک به چشام ميارم

اگه که عشق دروغه پس چرا من اسير م؟

پس چرا من حاضرم براي اون بميرم

چرا تنها فقط اون اميد زندگيمه

توي روزاي سختيم پناه خستگيمه

پس اين حس قشنگو اسمشو چي مي ذارين

شما که تو دلاتون يه ذره عشق ندارين.

اين عشق توي دلاتون اخه جا نميگيره..

پس تقصير شما نيست که قلباتون ميميره..

شمايين که دلاتون جنسش هميشه سنگه

نميدونين که اين عشق همون حس قشنگه..

صدایم کن صدایت برایم از هر صدایی آشنا تر است

نگاغهم کن که نگاهت برایم از هر سخنی با ارزش تر است

لبخندی بزن به رویم که لبخندت از هر گلی شکوفا تر است

میدانی سهم من در این دنیا چیست؟

عاشق بودن بی قراری -نالیدن -گریستن-بخشیدن

واز روزی که عاشق شدم بی قرار بودم و نالیدمو گریستمو

بعد او را برای رها کردنم بخشیدم

عشق را دردیست که جز عاشق نداند چیست

عشق را زجریست که جز معشوق نداند چیست

عشق را طعمیست که جز عاشق و معشوق کس نداند چیست

و آن گاه که زیر هجوم نگاه های سرزنش آمیز دیگران خورد شدم

و لبخندی بر روی لبانم نشاندم به تنها چیزی

 که بعد از رفتن تو فکر میکنم خداست و عشق باقیمانده از تو

 از عشق هر گونه خوا هم مینویسم

چه داند آن کس که عاشق نباشد

من عشق را در خویشتن پنهان مسازم

چه داند آن کس که لایقم نباشد

چه  ها گویم که در قطره قطره خون در رگهایم

نشان آن است که در وجودم عشق لبریز است

در بطنم چه ها گردد که من بی اطلاع باشم

از عشق با کدامین قلم بنویسم یا کدامین کاغذ را تیره کنم

چگونه گویم و از کجا شروع کنم این شور و شعف را که در من از آن عشق باشد

چه رختی بر تنم سازم که آن را رنگ عشق گویم

چه گونه آن همه شوق و نشان دهم در متن کاغذ ها

چه باشد در برت این طور که باشی چو من محزون عادت ها

عشق را چگونه خوانم چگونه نامم که آن مه رو درک کند معنای زیبای آن را

دوستان عزیز لطفا برای خواندن یک داستان

زیبا بر روی ادامه مطلب حتما کلیک کنید

ممنون

میدونی غم دیدنو زجر کشیدن خیلی سخته

خسته شدم آخ خسته شدم از بدی ها خسته شدم

یادت میاد بی کسی هام یادت میاد از تنهایی هام

آخ دیگه تموم شد غصه هام دیگه تموم شد قصه هام

با تو بودن به آخر نرسیده تموم نشد خاطرمولی فاصله هام...

آخر خطم دوباره سر روی شونه هام بزار فدات شم ای قشنگترین بهونم

میدونی میخوام برم ولی نمی دونم کجا!!!!!!!

دوست دارم ولی نمیدون چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

لبخندی را دیدم که برایم از کشف صد راز شیرین تر و گوارا تر بود

در عشق بازی ناز کشیدن بر من حرام است

طعمو رنج عشق کشیدن بر من یکی دیگر تمام است

من آسوده گشتم از هرچی شوریدگیهاست

من راحت شدم از هر چی در خود شکستن ها و ماتم گرفتن هاست

دنیا قشنگه با تموم پلیدی هاش قشنگه

 قصه دلدادگی ها و شکست ها

قهر ها و آشتی هاقصه بی کسی ها

 میشه از عشق فهمید سهم آدم تو این دنیا

میشه از عشق فهمید عاشق و معشوق چه هستند

 چقدر زیباست لحظه وصال

دو عاشقلحظه دل بریدن از دلبستگی ها

 سخته اما قشنگه طعم عشق از همیناست

که موندگارهممکنه به هم نرسن

اما چیزی که پا بر جاست اگر دروغ نگفته باشم یا

حتی به حرف خودم شک نکنم عشقه و خاطره هاست

چیزی که برامون میمونه

چیزی که دوستش داریم ما چیزی که

 برامون عزیز ترینه عشقه

عشق فقط عشق زمینی نیست عشق

 دو تا کبوتر دو انسان عشق به زندگی پول مرگ

به شقایق های عاشق به کوه در یا

 و حتی به هجرت آره هجرترفتن به غربت

تنها شدن با خویشتن رفتن بین کسانی

 که نه هم زبونن نه بی زبون منم یکی از اونام

یکی از اون تنها ترینا اما دوست دارم این تنهایی رو

 این بی کسی رو این سادگی رو دوست دارم

با تو باشم اما تو رو یا هام باشم هر چیزی از

 بین بره رویا قلبم میمونه همیشگی و قشنگ

عشق پابر جاست

 قلب زیباست

 مرگ تنهاست

 سادگی بی همتاست

نفس های آخرم زیر پوشش گل یاس

 چتر از گلهای پونه

 قلبی سرشار از بهونه 

 مهری بی نهایت  محبت با صداقت

   همدم این بیکسی هام این شکستن ها 

 این از نو شروع کردن ها

 همه چیز جز مرگ.  

 چرا؟

چرا؟ نفس میکشیم

چرا فرار میکنیم

 چرا دروغ میگیم چرا ریا؟

 چرا مرگ امون نمیده؟ 

 چرا زندگی با هم بودن زیستن فرصتش کمه؟

 چرا با ید سفر کرد؟

چرا باید رفت رفت به دور دست ها؟

چرا انتخاب کردن ها مشکله؟

چرا باهم بودن ها زیباست

 واژه من شعر من عشق من محبت وفا صفا همه وهمه

از توست وجود تو هم از عشقیه که تو قلبه

 از امیدم از مهری که تو دلم کاشتن

حالا جووونه زده بیا ما هم جوونه بزنیم

ديشب شب غريبي بود
ستاره ها تو اون شب آدمو فريب ميدادند
هر کدومشون با زيرکي نقشي تو تخته سياه آسمون  ميکاشتن
منو تو تو عالم شيرين خود باهم آروم ميشديم
چشاي روشن تو تو لحظه هام تداعي شد
لبخند سحر آميزت برام يه دنيا  خاطره شد
برام قصه عشقو تکرار کردي
صداي نوازشگرت منو خواب کرد
برد تو آغوش روياهام دلم هميشه در حسرت با تو بودن بود
در حسرت ديدن لحظه هاي با تو بودن بود
دلم ميخواست تا هميشه تو آغوش گرمت بمونم  اي کاش ميشد
اي کاش ميشد تو آغوش پر از مهرت جون ميدادم
 با نگاه گرمت بيهوش ميشدم
کاش ميشد فراموشت کنم
کاش ميشد آرومت کنم کاش مي شد... 

اي عشق بجز تو كس ندارم

تا راه ز پيش و پس ندارم

تا كار به كار من نداريد

من كار به هيچكس ندارم

بيهوده ز حد و حبس گفتي

من جز قلم و قفس ندارم

قاضي اگر اين زمينيانند

اميد به دادرس ندارم

گفتند : شرف ندارد اين من

گر اين شرف است پس ندارم

مي خواستم از شما بگويم

افسوس دگر نفس ندارم ؟

 نام : عاشق
نام خانوادگی : تنها
نام مادر : فرشته غم
نام پدر : کوه رنج
محل تولد: محراب غم
شماره شناسنامه: بی مفهوم
صادره از : شهر عشق - کوچه بدبختی - پلاک نیستی - طبقه فلاکت
جرم : عاشقی
محکومیت : زندگی کردن
تاریخ تولد : زمانی که با او آشنا شدم
تاریخ وفات : زمانی که از او جدا شدم

دوستان عزيز لطفا براي خواندن چند داستان

زيبا بر روي ادامه مطلب كليك كنيد

اي قلب تو پر شراره از عشق بگو

 وي درد تو بي شماره از عشق بگو 
 

اميد رهايي ام از اين دريا نيست 

 اي پهنه ي بي كناره از عشق بگو

تا شب پره ها باز ملامت نكنند

با اين شب بي ستاره از عشق بگو 

 ديريست كه مي رويم و نا پيداييم 
 

درمانده كه چيست چاره از عشق بگو 

 تا ياد تو را به لحظه ها نسپارند 
 

هر دم همه جا هماره از عشق بگو  

گاهي سخن سكوت را مي فهمند 

 لب دوخته با اشاره از عشق بگو 

 وقتي ز قصيده ها غزل مي سازند 
 

بنشين و به استعاره از عشق بگو

تنهاي من اي با من تنها ، تنها 

 از عشق دوباره از عشق بگو

من از نهایت شب حرف میزنم

و از نهایت تاریکی

اگر به خانه ی من آمدی برای من ای مهربان چراغ بیار

و یک دریچه که از آن

به ازدحام کوچه ی خوشبختی بنگرم...

دلم واست یه عالمه تنگ شده ...

                                                                 اونی که نبود من بودم

یکی داشت٬ یکی نداشت اونی که داشت تو بودی٬

                                                   اونی که کسی به جز تو نداشت من بودم

یکی خواست٬ یکی نخواست اونی که خواست تو بودی٬

                                                        اونی که بی تو بودن رو نخواست من بودم

یکی برد٬ یکی باخت اونی که برد تو بودی٬ 

                                               اونی که دل به تو باخت من بودم

یکی گفت٬ یکی نگفت اونیکه گفت تو بودی٬

                                      اونی که دوست دارم رو به هیچکس به جز تو نگفت من بودم